Φανταστικό άρθρο Αλεξάνδρα ! πολύ επίκαιρο πραγματικά και άμεσα σχετικό με την ΤΝ που είναι έτοιμη να μας απαντήσει σε κάθε μας ερώτηση ή απορία με το κρυφό κόστος της συνεχούς προσκόλλησης…!
Ευχαριστώ πολύ Νίκο. Την προσκόλληση την είχαμε ήδη από τα social media, προτού η ΤΝ μιλήσει τη γλώσσα μας και γίνει τόσο αλληλεπιδραστική μέσω των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων. Το θέμα είναι πως η προσοχή μας γίνεται φύλλο και φτερό. Σύμφωνα με μια έρευνα του ΑΠΘ, το attention span της Gen-Z είναι 8 δευτερόλεπτα και φοβάμαι αυτό που θα έδειχνε μια έρευνα για τη Gen-A. Το εφεύρημα δύο οθόνες με ζάλισε. Καλό είναι να περιφρουρήσουμε κάποια βασικά πράγματα, μεταξύ των οποίων και την πολυτέλεια της ανίας, έστω που και που.
Δύσκολο να βρεθεί το μέτρο για ένα πιο συνειδητό βίο όταν η καθημερινότητα είναι ένας κυκεώνας υποχρεώσεων κι εκκρεμοτήτων όπου καλούμαστε να είμαστε multi tasking machines. Παρ' όλ' αυτά οφείλουμε να βρίσκουμε χρόνο για την αυτοφροντίδα μας και την αποσύνδεση μας από τον ψηφιακό και τεχνολογικό τρόπο ζωής , να βρίσκουμε χρόνο να χαρούμε τη φύση , τους οικείους μας ανθρώπους, τις μικρές κι απλές χαρές της ζωής όπως αυτές που αναφέρεις. Προσωπικά έχω έλλειψη χρόνου για πιο δημιουργικές στιγμές , έχω φθάσει στο σημείο να σκέφτομαι ότι λειτουργώ πιο διεκπεραιωτικά κι ότι ο χρόνος είναι η ύψιστη πολυτέλεια.
Πιστεύω πως ο χρόνος είναι ύψιστο αγαθό και, ναι, και πολυτέλεια με τον τρόπο που ζούμε. Πιστεύω όμως ότι το να ζούμε και να δρουμε συνειδητά, δίνει άλλο νόημα στα πράγματα. Υπήρξε κάποια φάση στη ζωή μου που ήταν πολύ δυσκολη και φορτική για εμένα και κράτησε συνολικά πέντε χρόνια. Όταν επέλεγα να εστιάσω στη δυσκολία, το βάρος γινόταν αφόρητο, κάποιες στιγμές αισθανόμουν πως δεν υπάρχει τρόπος να συνεχίσω. 'Οταν σκεφτόμουν πως χρειάζεται να το ζήσω κι αυτό και να επωφεληθω από ό,τι έχει να μου μάθει, το βάρος ελάφραινε και έβλεπα την προοπτική. Δεν μου αρέσει η θετική τοξικότητα και αντιλαμβάνομαι πλήρως πως κάποιες απώλειες είναι εξαιρετικά οδυνηρές και πολλές φάσεις στη ζωή μας απλά ασήκωτες, αλλά εύχομαι ολόψυχα μέσα σε όλα να έχουμε το κουράγιο να ψάχνουμε συνειδητά και να βρίσκουμε αυτό που τελικά μας δυναμώνει και μας εξελίσσει.
Για εμένα, οι φορτωμένες ημέρες είναι πάντα μια άσκηση. Τι μπορώ να χωρέσω σε αυτό που νιώθω σαν χάος, που θα μού δώσει προσωπική ευχαρίστηση για 15 λεπτά ή μισή ώρα; Το να ζωγραφίσω κάτι; Το να ακούσω μουσική; Το να σταθώ απέναντι από ένα δέντρο και να το παρατηρώ χωρίς να μιλάω, το να γράψω, το να διαβάσω; Τέτοια διαλείμματα φροντίδας του εαυτού μού δίνουν δύναμη και έμπνευση, για να αντιμετωπίσω πιο εύκολα τις δυσκολίες.
Έτσι ακριβώς , αυτά τα μικρά διαλείμματα είναι που μας εμψυχώνουν και μας δίνουν δύναμη κι έμπνευση πολλές φορές για τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Όπως και η ανάγνωση των πολύτιμων substack via Alexandra Gouta ❣️, ευχαριστούμε, καλό βράδυ.
Φανταστικό άρθρο Αλεξάνδρα ! πολύ επίκαιρο πραγματικά και άμεσα σχετικό με την ΤΝ που είναι έτοιμη να μας απαντήσει σε κάθε μας ερώτηση ή απορία με το κρυφό κόστος της συνεχούς προσκόλλησης…!
Μπράβο που θέτεις το θέμα 👍😊
Πριν λίγες μέρες διάβαζα την παρακάτω σχετική δημοσίευση που τη βρήκα επίσης ενδιαφέρουσα 😊https://www.marieclaire.gr/art-lifestyle/body-mind/thimase-to-vradi-pou-perasame-kitontas-ta-kinita-mas-oute-ego-i-kampania-pou-ine-mia-ipenthimisi-tis-pragmatikis-zois/
Ευχαριστώ πολύ Νίκο. Την προσκόλληση την είχαμε ήδη από τα social media, προτού η ΤΝ μιλήσει τη γλώσσα μας και γίνει τόσο αλληλεπιδραστική μέσω των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων. Το θέμα είναι πως η προσοχή μας γίνεται φύλλο και φτερό. Σύμφωνα με μια έρευνα του ΑΠΘ, το attention span της Gen-Z είναι 8 δευτερόλεπτα και φοβάμαι αυτό που θα έδειχνε μια έρευνα για τη Gen-A. Το εφεύρημα δύο οθόνες με ζάλισε. Καλό είναι να περιφρουρήσουμε κάποια βασικά πράγματα, μεταξύ των οποίων και την πολυτέλεια της ανίας, έστω που και που.
Δύσκολο να βρεθεί το μέτρο για ένα πιο συνειδητό βίο όταν η καθημερινότητα είναι ένας κυκεώνας υποχρεώσεων κι εκκρεμοτήτων όπου καλούμαστε να είμαστε multi tasking machines. Παρ' όλ' αυτά οφείλουμε να βρίσκουμε χρόνο για την αυτοφροντίδα μας και την αποσύνδεση μας από τον ψηφιακό και τεχνολογικό τρόπο ζωής , να βρίσκουμε χρόνο να χαρούμε τη φύση , τους οικείους μας ανθρώπους, τις μικρές κι απλές χαρές της ζωής όπως αυτές που αναφέρεις. Προσωπικά έχω έλλειψη χρόνου για πιο δημιουργικές στιγμές , έχω φθάσει στο σημείο να σκέφτομαι ότι λειτουργώ πιο διεκπεραιωτικά κι ότι ο χρόνος είναι η ύψιστη πολυτέλεια.
Πιστεύω πως ο χρόνος είναι ύψιστο αγαθό και, ναι, και πολυτέλεια με τον τρόπο που ζούμε. Πιστεύω όμως ότι το να ζούμε και να δρουμε συνειδητά, δίνει άλλο νόημα στα πράγματα. Υπήρξε κάποια φάση στη ζωή μου που ήταν πολύ δυσκολη και φορτική για εμένα και κράτησε συνολικά πέντε χρόνια. Όταν επέλεγα να εστιάσω στη δυσκολία, το βάρος γινόταν αφόρητο, κάποιες στιγμές αισθανόμουν πως δεν υπάρχει τρόπος να συνεχίσω. 'Οταν σκεφτόμουν πως χρειάζεται να το ζήσω κι αυτό και να επωφεληθω από ό,τι έχει να μου μάθει, το βάρος ελάφραινε και έβλεπα την προοπτική. Δεν μου αρέσει η θετική τοξικότητα και αντιλαμβάνομαι πλήρως πως κάποιες απώλειες είναι εξαιρετικά οδυνηρές και πολλές φάσεις στη ζωή μας απλά ασήκωτες, αλλά εύχομαι ολόψυχα μέσα σε όλα να έχουμε το κουράγιο να ψάχνουμε συνειδητά και να βρίσκουμε αυτό που τελικά μας δυναμώνει και μας εξελίσσει.
Για εμένα, οι φορτωμένες ημέρες είναι πάντα μια άσκηση. Τι μπορώ να χωρέσω σε αυτό που νιώθω σαν χάος, που θα μού δώσει προσωπική ευχαρίστηση για 15 λεπτά ή μισή ώρα; Το να ζωγραφίσω κάτι; Το να ακούσω μουσική; Το να σταθώ απέναντι από ένα δέντρο και να το παρατηρώ χωρίς να μιλάω, το να γράψω, το να διαβάσω; Τέτοια διαλείμματα φροντίδας του εαυτού μού δίνουν δύναμη και έμπνευση, για να αντιμετωπίσω πιο εύκολα τις δυσκολίες.
Έτσι ακριβώς , αυτά τα μικρά διαλείμματα είναι που μας εμψυχώνουν και μας δίνουν δύναμη κι έμπνευση πολλές φορές για τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Όπως και η ανάγνωση των πολύτιμων substack via Alexandra Gouta ❣️, ευχαριστούμε, καλό βράδυ.
Κι εγώ ευχαριστώ, πολύ. Παίρνω έμπνευση και δύναμη από όσα μου γράφεις.
Υπέροχο!
Ευχαριστώ πολύ 😊